Kredyt konsumencki.

Pojęcie kredytu konsumenckiego.

Kredytem konsumenckim nazywamy kredyt, który udziela konsumentowi kredytodawca. Kredyt ten udzielany jest w ramach działalności gospodarczej jaką prowadzi kredytodawca. Pieniądze mogą zostać również przeznaczone na cele prywatne, które nie są w żaden sposób związane z działalnością zawodową czy też gospodarczą. W Polsce kredyty regulowane są przez ustawę z 2011 roku o kredycie konsumenckim. Znajdziemy w niej wszelkie niezbędne informacje odnośnie kredytów konsumenckich i sposobu ich działania.

Umowy prawne zaliczane do kredytów konsumenckich.

Ustawowo definicja kredytu konsumenckiego obejmuje kilka umów prawnych. Takimi umowami są między innymi pożyczki, kredyty w rozumieniu prawa bankowego, a także umowa o kredyt, w którym zobowiązanie zaciągane jest w stosunku do osoby trzeciej. Kredytem konsumenckim jest także umowa o kredyt odnawialny i umowa o odroczenie terminu spłacenia świadczenia pieniężnego. Zgodnie z ustawą kredyt konsumencki jest kredytem, którego wielkość nie może przekraczać 255 550 tysięcy złotych, albo jest to kredyt w walucie obcej o takiej właśnie równowartości. Umowa może dotyczyć zarówno kredytów w rachunkach bieżących, jak i kredytów gotówkowych, czy też kredytu na mieszkanie lub samochód. kredytem konsumencki może być również zadłużenie na karcie kredytowej.

Umowa kredytu konsumenckiego.

Umowa kredytu konsumenckiego zawsze powinna być zawierana w formie pisemnej, chyba że przepisy odrębne pozwalają na zawarcie umowy w innej formie. Kredytodawca ma obowiązek jeden egzemplarz umowy dać kredytobiorcy, a jeden zachować dla siebie. Treść umowy kredytu konsumenckiego powinna zawierać szczegółowe dane kredytodawcy i kredytobiorcy, bądź dane ewentualnych pośredników kredytowych. Powinno się wskazać w niej o jaki kredyt chodzi, na jaki czas obowiązuje umowa, a także jaka jest całkowita kwota kredytu. Na umowie powinny być wskazane terminy oraz sposób wypłacenia kredytu, stopa oprocentowania kredytu i ewentualne warunki jej zmiany. Kredytodawca powinien również na umowie wskazać jaka jest rzeczywista roczna stopa oprocentowania, a także jaka będzie całkowita kwota do zapłaty po przyjęciu wszelkich założeń pozwalających na obliczenie tejże kwoty.